Płyń, póki jeszcze krew śpiewa we skroniach

płyń w dal nieznaną, za nic miej lamenty

szukaj przygody w tajemnych ustroniach

i płyń z ochotą na morskie odmęty

Nie wiedząc wcale, gdzie teraz dopłynę

żagiel wichrowi podałem rozpięty

i na szerokość zmierzyłem głębinę

i wypłynąłem na morskie odmęty



Widziałem dzikie i piękne krainy

w niejednym przyszło mi tonąć odmęcie

wspominam wszystkie spotkane dziewczyny

ich cień unoszę na swoim okręcie



Szukaj przygody, nim wszystko przeminie

niech cię nie trwożą najdziksze odmęty

znajdziesz tam bajkę w odległej krainie

i wszystkie morza, i sny, i okręty



Choć zda się czasem, że niegdyś tam byłeś

brzegiem znikomym w bezkresów przezroczu

brzegiem, skąd okręt swój biały odbiłeś

i że sam siebie straciłeś już z oczu



Szukaj przygody, nim wszystko przeminie

niech cię nie trwożą najdziksze odmęty

znajdziesz tam bajkę w odległej krainie

i wszystkie morza, i sny, i okręty



Szukaj przygody...

 



Zmierzch wszedł cicho przez sień-

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas – 

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi, 

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem czy masz 

w oczach żal

czy może – zmierzch?



Jest między nami wiele ciszy 

i bardzo mało słów.

Słów więcej boję się usłyszeć –

powiedzieć: „Mów” ...

Nie wiem, co się za ciszą kryje –

nie wiem – czy wiedzieć chcesz.

Więc może lepiej niech okryje

słowa i ciszę zmierzch.



Zmierzch wszedł cicho przez sień –

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas –

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół ...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi,

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem, czy masz

w oczach żal

czy może – zmierzch ?