W kosmosie to samotność jest 

W tańcu jest jej o wiele mniej
Lecz ta kosmiczna poświata blada
Tanga wymaga (tanga wymaga)

Człowiek jest złoto, srebro albo miedź
Nie warto wszystkiego naraz chcieć
Gdy chcesz za dużo
Kiedy przesada
To przytomności tango wymaga

I jest nadzieja - jej to jest pieśń
A życie takie jest, jakie jest
Egzystencjalny to jest nasz taniec
Całuję rękę
Na pożegnanie

Choć różnie bywa - prawda i blaga
Tango nadziei
Tańca wymaga (tańca wymaga)


Skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy

przecież my wiemy, że nie bardzo pasujemy
do takich pytań i do braku odpowiedzi
sąsiedzi słońca, ziemi, nieba, wody sąsiedzi

tak nas zostawił na kształt znaku zapytania,
ten co przyjechał i nie pytał lecz się kłaniał,
tak układamy ręce jak nam kiedyś on ułożył,
który tu z nami w słońcu wiele szczęścia dożył

tu było wiele spraw, tysiące, taka moc,
że przegadany dzień nie starczy ani noc
a jak zamilczeć w słońcu, do księżyca grać,
i robić to po prostu, na co nas nie stać


nauczył nas ten malarz, który odkrył nam
jaki nas bawi kształtów, błysków wielki kram
wypełnić nimi można wiele pustych scen
gdzie nie ma słów, a wisi tylko barwny len

wśród pustych krzeseł i portretów białych dam
uderza w ściany mocne serce nasz tam-tam
wstawcie go w ramy, w których zimna cisza lśni
niech go zobaczy tamten, ten i ty i ty

pozwoli przyjrzeć się jak się zachowujemy
skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy
skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy
skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy

tu było wiele spraw, tysiące, taka moc,
że przegadany dzień nie starczy ani noc,
a jak zamilczeć w słońcu, do księżyca grać
i robić to po prostu na co nas nie stać.

skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy
skąd przychodzimy, kim jesteśmy, dokąd idziemy...