W kosmosie to samotność jest 

W tańcu jest jej o wiele mniej 

Lecz ta kosmiczna poświata blada 

Tanga wymaga (tanga wymaga) 



Człowiek jest złoto, srebro albo miedź 

Nie warto wszystkiego naraz chcieć 

Gdy chcesz za dużo 

Kiedy przesada 

To przytomności tango wymaga 



I jest nadzieja - jej to jest pieśń 

A życie takie jest, jakie jest 

Egzystencjalny to jest nasz taniec 

Całuję rękę 

Na pożegnanie 



Choć różnie bywa - prawda i blaga 

Tango nadziei 

Tañca wymaga (tańca wymaga)


Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg

zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.

Bezprzyczynny mój dzień,

bezsensowny mój wiek

i te ślady bezładnych moich kroków po ziemi



Jeśli chce mogę spać,

jeśli chce mogę wstać,

siąść przy oknie z gazetą z zeszłego tygodnia.

Albo iść w senność dnia,

wtedy inny nie ja,

siedząc w oknie zobaczy dalekiego przechodnia.



Czy to dobrze, czy źle

tak usypiać we mgle,

szeptać wieści pośnieżne, podzwonne, spóźnione.

Czy to dobrze, czy źle,

snuć się cieniem na tle

kołującej śnieżycy i epoki przyćmionej.



Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg

zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.