Wśród drzew schylonych o północy

wśród jasnych widów złego mroku

coś się przemienia w naszej mocy

ktoś się porusza z naszym krokiem



kiedy tak idziesz w szumnej szacie

a wiatr ją targa i rozwiewa

nie bój się ty nie idziesz sama

chodzą wraz z tobą wszystkie drzewa



ziemia jak echo minionych dni grające w borze

a nasze cienie wśród martwych pni wieszają zorze

dziwnie się srebrzysz aniele mój w tęczowym piórze

nade mną góry, wieżyce miast

nade mną...



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać, jasna postać

taką cię znam taką cię znam



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp,

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Miła moja chylą się żółte mlecze

w doliny napływa gór cień

cichy odwieczerz

już późno już późno już późno



Miła moja trudno z miłości się podnieść

a jeszcze ciężej od złych nowin

gdy patrzą na nas w ciemnym nowiu

chłodniej chłodniej boisz się



Nie ma się czego bać nie ma się czego bać

to tylko księżyc idzie srebrne chusty prać,

to tylko cicha trawa, trawa wśród kamieni

i wiesz ludzie ludzie są dziećmi dużemi



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam.


Stacyjka Zdrój, miasteczko przy niej _

a nad miasteczkiem widzę tym,

jak niziuteńko niebo płynie,

na którym imię twe pisze dym.

Jak niziuteńko niebo płynie,

na którym imię twe pisze dym.



Na rynku zawsze ludniej,

gdy targ przy starej studni.

U wrót plebanii drzemie dziad

i kasztanami sypie wiatr.



Wciąż wracam na stacyjkę białą

pociągiem, który lato wiózł.

Wesołych brzóz go sześć witało -

sześć go żegnało zmartwionych brzóz.

Wesołych brzóz go sześć witało -

sześć go żegnało zmartwionych brzóz.



Ze stacji droga krótka –

zielona stara furtka

zaskrzypi cicho : „Jak się masz –

podobną kiedyś znałam twarz”.



A potem sień – ktoś drzwi odmyka –

głosy wzruszone, twój i mój.

A potem cień i wszystko znika,

i już umyka Stacyjka Zdrój .

A potem cień i wszystko znika,

i już umyka Stacyjka Zdrój.