W kawiarence „Sułtan”

przed panią róża żółta,

a obok pan, co miał

tę różę i pani dał.



Pajączek wyszedł z róży,

bo zapach go odurzył.

Pijany jakby krzynkę

szedł, snując pajęczynkę,

co im związała ręce

przez stolik w kawiarence.

Sam mało nie wpadł w krem –

Widziałem to, więc wiem.



W kawiarence „Sułtan”

przed panią róża żółta,

a obok pan, co miał

tę różę i pani dał.



I już ten pan i pani

zostali w tej kawiarni –

bo gdyby nie zostali,

to by tę nić zerwali.

Na kształt anioła stróża

właściciel ich odkurza,

jeść daje im i pić

i tak powinno być, 

że



w kawiarence „Sułtan”

przed panią róża żółta,

a obok pan, co miał

tę różę i pani dał.



Gdy kiedyś przy księżycu

iść będziesz tą ulicą – 

gdzie kawiarenka „Sułtan” –

wstąp choć na chwili pół tam

zobaczyć, czy ta pani

z tym panem wciąż ci sami.

Sto innych spraw masz, lecz

To też jest ważna rzecz.



Czy w kawiarence „Sułtan”

przed panią róża żółta ?

Czy obok pan, co miał

tę różę i pani dał ?

Czy oni tam są ?

Czy oni tam są ?



Wśród drzew schylonych o północy

wśród jasnych widów złego mroku

coś się przemienia w naszej mocy

ktoś się porusza z naszym krokiem



kiedy tak idziesz w szumnej szacie

a wiatr ją targa i rozwiewa

nie bój się ty nie idziesz sama

chodzą wraz z tobą wszystkie drzewa



ziemia jak echo minionych dni grające w borze

a nasze cienie wśród martwych pni wieszają zorze

dziwnie się srebrzysz aniele mój w tęczowym piórze

nade mną góry, wieżyce miast

nade mną...



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać, jasna postać

taką cię znam taką cię znam



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp,

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Miła moja chylą się żółte mlecze

w doliny napływa gór cień

cichy odwieczerz

już późno już późno już późno



Miła moja trudno z miłości się podnieść

a jeszcze ciężej od złych nowin

gdy patrzą na nas w ciemnym nowiu

chłodniej chłodniej boisz się



Nie ma się czego bać nie ma się czego bać

to tylko księżyc idzie srebrne chusty prać,

to tylko cicha trawa, trawa wśród kamieni

i wiesz ludzie ludzie są dziećmi dużemi



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam.