Zmierzch wszedł cicho przez sień-

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas – 

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi, 

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem czy masz 

w oczach żal

czy może – zmierzch?



Jest między nami wiele ciszy 

i bardzo mało słów.

Słów więcej boję się usłyszeć –

powiedzieć: „Mów” ...

Nie wiem, co się za ciszą kryje –

nie wiem – czy wiedzieć chcesz.

Więc może lepiej niech okryje

słowa i ciszę zmierzch.



Zmierzch wszedł cicho przez sień –

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas –

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół ...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi,

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem, czy masz

w oczach żal

czy może – zmierzch ?



Nim napiszesz wiersz 

pomyśl i zważ 

jak dalece słuszny to krok 

i czy naprawdę masz czas 

żeby pisać wiersz 

żeby pisać wiersz 



Może raczej wstań 

może raczej leż 

literatura jest piękna i bez 

podobnie jak ten 

dogasający już dzień 

i gęstniejący już mrok 



Zanim doliczysz do stu 

dawno zapomnisz o dniu 

zanim doliczysz do stu 



Nim wykonasz pieśń 

pomyśl i sprawdź 

czy nie piękniej zrobi to szpak 

i czy w ogóle jest sens 

wykonywać pieśń 

wykonywać pieśń 



Może raczej śpij 

może raczej patrz 

twe obyczaje są łagodne i tak 

przeciwnie niż ten 

dogasający już sen 

i patetyczny nasz świat 



Zanim doliczysz do trzech 

dawno zapomnisz i mnie 

zanim policzysz do trzech 



Nim napiszesz wiersz 

pomyśl i zważ 

jak dalece słuszny to krok 

i czy naprawdę masz czas 

żeby pisać wiersz 

żeby pisać wiersz