Zmierzch wszedł cicho przez sień-

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas – 

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi, 

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem czy masz 

w oczach żal

czy może – zmierzch?



Jest między nami wiele ciszy 

i bardzo mało słów.

Słów więcej boję się usłyszeć –

powiedzieć: „Mów” ...

Nie wiem, co się za ciszą kryje –

nie wiem – czy wiedzieć chcesz.

Więc może lepiej niech okryje

słowa i ciszę zmierzch.



Zmierzch wszedł cicho przez sień –

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas –

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół ...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi,

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem, czy masz

w oczach żal

czy może – zmierzch ?



Monotonnie koń głowę unosi

grzywa spływa raz po raz

rytmem

koła koła zioła

terkocze senne pół-życie

drożyną leśną łąkową

dołem dołem

polem 

nad wieczorem o rżyska zawadza

księżyc ciemny czerwony

księżyc ciemny czerwony

wołam

złoty kołacz 

nic nie ma

nawet snu

tylko kół skrzyp

mgława noc jawa rozlewna

wołam

złoty kołacz

wołam koła dołem polem

kołacz złoty 

nad wieczorem o rżyska zawadza

księżyc ciemny czerwony

księżyc ciemny czerwony

wołam

złoty kołacz