Świat się stworzył

sam ze siebie 

ogromnym skupieniem woli

stworzył się szybko 

w sobotę wieczór,

a wypoczywał powoli.



Siedem dni z rzędu 

leżał bez ruchu

i gapił się w białą ścianę

i siedemdziesiąt

siedem lat z rzędu

nie wiedział co jest grane.



Świat się stworzył...



Nie był szczęśliwy

z tego co stworzył

poprawiał wszystko i zmieniał

i tydzień w tydzień 

w sobotę wieczór

naprawiał dzieło stworzenia



Choć się niektórym 

może wydawać

że nazbyt często świętuje

sam się wymyślił, 

sam zaplanował

i sam się zlikwiduje



Świat się stworzył...

 



Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg

zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.

Bezprzyczynny mój dzień,

bezsensowny mój wiek

i te ślady bezładnych moich kroków po ziemi



Jeśli chce mogę spać,

jeśli chce mogę wstać,

siąść przy oknie z gazetą z zeszłego tygodnia.

Albo iść w senność dnia,

wtedy inny nie ja,

siedząc w oknie zobaczy dalekiego przechodnia.



Czy to dobrze, czy źle

tak usypiać we mgle,

szeptać wieści pośnieżne, podzwonne, spóźnione.

Czy to dobrze, czy źle,

snuć się cieniem na tle

kołującej śnieżycy i epoki przyćmionej.



Senność gęsta jak śnieg i krążąca jak śnieg

zasypuje śnieżnemi płatkami sennemi.