Świat się stworzył

sam ze siebie 

ogromnym skupieniem woli

stworzył się szybko 

w sobotę wieczór,

a wypoczywał powoli.



Siedem dni z rzędu 

leżał bez ruchu

i gapił się w białą ścianę

i siedemdziesiąt

siedem lat z rzędu

nie wiedział co jest grane.



Świat się stworzył...



Nie był szczęśliwy

z tego co stworzył

poprawiał wszystko i zmieniał

i tydzień w tydzień 

w sobotę wieczór

naprawiał dzieło stworzenia



Choć się niektórym 

może wydawać

że nazbyt często świętuje

sam się wymyślił, 

sam zaplanował

i sam się zlikwiduje



Świat się stworzył...

 



Zmierzch wszedł cicho przez sień-

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas – 

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi, 

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem czy masz 

w oczach żal

czy może – zmierzch?



Jest między nami wiele ciszy 

i bardzo mało słów.

Słów więcej boję się usłyszeć –

powiedzieć: „Mów” ...

Nie wiem, co się za ciszą kryje –

nie wiem – czy wiedzieć chcesz.

Więc może lepiej niech okryje

słowa i ciszę zmierzch.



Zmierzch wszedł cicho przez sień –

twój profil jak cień

rozpłynął się w mroku.

Zmierzch, więc – chyba już czas –

twój uśmiech mi zgasł

i smutno jest wokół ...

Na zmierzch otworzę cichutko drzwi

i nie zobaczysz, jak ciężko mi,

jak bardzo ciężko mi iść,

gdy zmierzch twą zakrył mi twarz

i nie wiem, czy masz

w oczach żal

czy może – zmierzch ?