Raz i dwa, raz i dwa 

pewna pani miała psa

trzy i cztery, trzy i cztery

pies ten dziwne miał maniery

pięć i sześć, pięć i sześć

wcale lodów nie chciał jeść

siedem, osiem, siedem, osiem

wciąż o kości tylko prosił

dziewięć, dziesięć, dziewięć, dziesięć

kto z was kości mu przyniesie

Może ja - może ty.

Licz od nowa:

Raz, dwa, trzy...



Wśród drzew schylonych o północy

wśród jasnych widów złego mroku

coś się przemienia w naszej mocy

ktoś się porusza z naszym krokiem



kiedy tak idziesz w szumnej szacie

a wiatr ją targa i rozwiewa

nie bój się ty nie idziesz sama

chodzą wraz z tobą wszystkie drzewa



ziemia jak echo minionych dni grające w borze

a nasze cienie wśród martwych pni wieszają zorze

dziwnie się srebrzysz aniele mój w tęczowym piórze

nade mną góry, wieżyce miast

nade mną...



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać, jasna postać

taką cię znam taką cię znam



błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp,

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Miła moja chylą się żółte mlecze

w doliny napływa gór cień

cichy odwieczerz

już późno już późno już późno



Miła moja trudno z miłości się podnieść

a jeszcze ciężej od złych nowin

gdy patrzą na nas w ciemnym nowiu

chłodniej chłodniej boisz się



Nie ma się czego bać nie ma się czego bać

to tylko księżyc idzie srebrne chusty prać,

to tylko cicha trawa, trawa wśród kamieni

i wiesz ludzie ludzie są dziećmi dużemi



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam



Błękitne szerokie okna

i jasne smugi od lamp

i twoja postać jasna postać

taką cię znam taką cię znam.