Różo wiatrów, różo losu

oddal od nas wichry mściwe

ocal okręt z fal chaosu

daj powrócić nam szczęśliwie



Spadnie zasłona, los nieznany

czy burza będzie czy pogoda

i jesteś sam w łódeczce małej

i jesteś sam na środku morza



Bezmiar przestworzy, oceanu

człowiek jak kreska, punkt maleńki

zachowaj Panie go od ciosu

od fali wielkiej, obojętnej



Wiatr zawsze dmie

kędy sam chce

powiewa tam

gdzie woli sam

i szumi tu

gdzie dobrze mu.



Siedziały dwa ptaszki na głazie

( falala - lalala - lal di )

znikł jeden, więc jeden się ostał na razie

( falala - lalala - lal di )

ten drugi też znikł za kolegą

i wtedy nie było żadnego

( falala - lalala - lal di )

chyba, że liczyć i głaz,

albo, na przykład - las

( falala - lalala - lal di )