Różo wiatrów, różo losu

oddal od nas wichry mściwe

ocal okręt z fal chaosu

daj powrócić nam szczęśliwie



Spadnie zasłona, los nieznany

czy burza będzie czy pogoda

i jesteś sam w łódeczce małej

i jesteś sam na środku morza



Bezmiar przestworzy, oceanu

człowiek jak kreska, punkt maleńki

zachowaj Panie go od ciosu

od fali wielkiej, obojętnej



Wiatr zawsze dmie

kędy sam chce

powiewa tam

gdzie woli sam

i szumi tu

gdzie dobrze mu.



Szli tędy ludzie biedni, prości 

(widziałem ich) 

bez przeznaczenia, bez przyszłości 

(widziałem ich, słyszałem ich) 

Szli niepotrzebni, nieprzytomni, 

kto ich zobaczy, ten zapomni 

(widziałem ich, słyszałem ich) 

Szli ubogiego brzegiem cienia 

i nikt nie stwierdził ich istnienia 

(widziałem ich, słyszałem ich) 

Oni o nas, a my o nich 

nic nie wiemy - tylko tyle 

że bywają nagłe zmierzchy 

i przychodzą pewne chwile 

             Oni o nas... 

Szli tędy ludzie biedni, prości 

(widziałem ich) 

bez przeznaczenia, bez przyszłości 

(widziałem ich, słyszałem ich) 

Śpiewali skargę byle jaką 

i umierali jako tako 

( widziałem ich, słyszałem ich ) 

Już ich nie widzę i nie słyszę 

Lubię trwającą po nich cisze 

(widziałem ja, słyszałem ja)